Τα γεγονότα της κακοποίησης ανηλίκων σεξουαλικά, ή με οποιοδήποτε τρόπο, φανερώνουν πλέον μια ξεκάθαρη κοινωνική απειλή. Μπορεί οι ειδικοί να μας βεβαιώνουν ότι αυτή υπήρχε προ πολλών χρόνων, με τη διαφορά ότι σήμερα αναδεικνύεται από την εξέλιξη της επικοινωνίας και της κοινωνικής δικτύωσης, αλλά κανείς δεν αμφισβητεί ότι βρίσκεται σε έξαρση. Τα στοιχεία του Συμβουλίου της Ευρώπης, που προειδοποιούν ότι ένα στα πέντε παιδιά κινδυνεύει να πέσει θύμα κάποιας μορφής κακοποίησης, είναι συντριπτικά. Για τη χώρα μας αυτό το ποσοστό εκτιμάται γύρω στο 16% , με το σοκαριστικό στοιχείο της ταυτότητας των δραστών, οι οποίοι είναι τις πιο πολλές φορές, άτομα του περιβάλλοντος του παιδιού ή ακόμη και μέλη της οικογένειάς του. Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σχετική αύξηση δημοσιοποίησης τέτοιων εγκληματικών πράξεων από τα θύματα και κυρίως η όλο και πιο πολύ αυξανόμενη εξιχνίασή τους από τις Αστυνομικές Αρχές.

Το ζητούμενο για τη χώρα μας είναι να αποκτήσουμε πρώτα απ’ όλα ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης, δηλαδή έναν λεγόμενο οδικό χάρτη, που θα έχει κύριο στόχο τη μηδενική ανοχή στη σεξουαλική βία κατά των παιδιών. Πρωταρχικό μέλημα είναι η πρόληψη και η θωράκιση των ανηλίκων αλλά και των οικογενειών τους, από τη βία και την εκμετάλλευση, με ταυτόχρονη άμεση διερεύνηση και καταδίκη των ενόχων, υποστηρίζοντας με κάθε τρόπο τα θύματα.

Πρέπει πρώτα απ’ όλα οι θεσμικές λειτουργίες του κράτους να γίνουν φιλικότερες προς το παιδί. Οι υπηρεσίες πρόληψης και καταστολής, απονομής δικαιοσύνης και φροντίδας των θυμάτων, πρέπει να συντονίζονται άμεσα και ταχύτατα γύρω από κάθε γεγονός, ώστε να μειώνονται σταδιακά οι πιθανότητες νέων και να διευκολύνεται η διαχείριση των καταγραφομένων.

Βούληση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και της Κυβέρνησης, είναι αυτό το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική εκμετάλλευση και την κακοποίηση, να βάλει τάξη στο πολύπλοκο νομοθετικό σύστημα που διέπει την καταπολέμηση της σεξουαλικής βίας. Να αρθούν οι ασάφειες, να εναρμονιστούν διάσπαρτες διατάξεις και να συντονιστούν με διεθνή και ευρωπαϊκά κείμενα νομικής υποστήριξης στο ζήτημα αυτό. Για να υλοποιηθούν οι βασικές αρχές του Σχεδίου, εφαρμόζονται για πρώτη φορά στη χώρα δύο καινοτομίες: το Ενιαίο Εθνικό Πρωτόκολλο Διαχείρισης κρουσμάτων και το Εθνικό Αρχείο Καταγραφής και επιτήρησης κρουσμάτων. Το πρώτο αποσαφηνίζει άμεσα το ρόλο του κάθε εμπλεκόμενου φορέα και συντονίζει τη δράση του με αυτόν που πρέπει να συνεργαστεί, ώστε να ενημερώνονται όλοι ταυτόχρονα για κάθε καταγγελία. Το δεύτερο διευκολύνει τον ταχύτερο εντοπισμό των κρουσμάτων. Αποτρέπεται πλέον η παράδοξη και ανεξέλεγκτη δραστηριότητα πλάι σε παιδιά, ανθρώπων με αποδεδειγμένο βεβαρημένο παρελθόν.

Με την πεποίθηση ότι θα αλλάξει ριζικά το τοπίο γύρω από την εγκληματική πράξη της κακοποίησης και εκμετάλλευσης σεξουαλικά των ανηλίκων σε βάθος το πολύ 3-5 χρόνων, η χώρα μας παίρνει μια σημαντική πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση αυτής της κοινωνικής απειλής. Για πρώτη φορά οργανωνόμαστε και θωρακιζόμαστε πολύπλευρα σε επίπεδο πολιτείας προς αυτήν την κατεύθυνση. Χρειάζεται όμως η συμμετοχή και η αφύπνιση κάθε τοπικής κοινωνίας, έτσι ώστε όλοι μας να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε άμεσα και μεθοδικά κάθε παρόμοια πρόκληση από εδώ και πέρα. Σε ότι με αφορά ως Βουλευτή, σύζυγο και μητέρα, δηλώνω πρωτοπόρος αυτής της εθνικής προσπάθειας, ώστε η Πάτρα και η Αχαΐα να πρωταγωνιστήσουν θετικά στους στόχους του Εθνικού Σχεδίου Δράσης.

Θα βρισκόμαστε σε διαρκή συνεννόηση με τον Εθνικό Συντονιστή του Σχεδίου και την Επιτροπή Παρακολούθησης Δημοσίων Πολιτικών, όπου εκπροσωπούνται δώδεκα Υπουργεία που εμπλέκονται στο Σχέδιο, ώστε η Αχαΐα να συμπεριλαμβάνεται σε κάθε μέτρο της πολιτικής του Σχεδίου. Αναλαμβάνω επίσης πρωτοβουλία συνεννόησης σε τοπικό επίπεδο με κάθε εμπλεκόμενο φορέα, ώστε να προετοιμαστούμε έγκαιρα και να έχουμε υψηλά αντανακλαστικά στην υλοποίηση των δράσεων του Εθνικού Σχεδίου. Θέτω στη διάθεση των πολιτών της Αχαΐας όλες μου τις δυνάμεις για την υποστήριξη κάθε παιδιού και οικογένειας που αντιμετωπίζει ζητήματα βίας και εκμετάλλευσης. Το οφείλουμε στα παιδιά μας, στην κοινωνία μας αλλά και στη ζωή μας την ίδια.