Αλεξοπούλου – Παναγιωτόπουλος: Ανάγκη άμεσης θεσμοθέτησης ειδικού Ταμείου Εθνικής Άμυνας – Μέσα στο 2022 η παραγωγή του Εθνικού Τυφεκίου στα ΕΑΣ

Στην αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής συζητήθηκε χθες Δευτέρα, η επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε η Βουλευτής Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας κυρία Χριστίνα Αλεξοπούλου, προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Νίκο Παναγιωτόπουλο, σχετικά με την ανάγκη θέσπισης μόνιμων πόρων χρηματοδότησης των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και για την σύνδεση των αμυντικών επενδύσεων με την Έρευνα και Ανάπτυξη.

Η Βουλευτής, κατά την πρωτολογία της, έκανε λόγο για τις προκλήσεις του άμεσου γεωπολιτικού περιβάλλοντος και την διαχρονική  ανάγκη της Ελλάδας να επενδύει σημαντικά κονδύλια για την ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος ως μόνη ρεαλιστική φιλειρηνική πολιτική, ενώ ανέπτυξε τις προτάσεις της για την θέσπιση μόνιμων πόρων χρηματοδότησης, στο πλαίσιο του τεράστιου έργου που υλοποιεί η Κυβέρνηση από το 2019 στον τομέα της Εθνικής Άμυνας και των σχετικών εξαγγελιών του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Πιο συγκεκριμένα η κυρία Αλεξοπούλου, αναδεικνύοντας ένα αίτημα πολλών πολιτών αλλά και ειδικών του χώρου της άμυνας, πρότεινε την άμεση θεσμοθέτηση «Ταμείου Εθνικής Άμυνας», το οποίο θα συντονίσει και θα αναδείξει τις δυνατότητες που προβλέπει το υπάρχον νομικό πλαίσιο. Πρότεινε, επίσης, τρόπους για την σταθερή ενίσχυση ενός τέτοιου Ταμείου, μέσω διαρκούς οικονομικής εκστρατείας και προσέλκυση δωρεών από τους απανταχού Έλληνες και Φιλέλληνες, από τμήμα της υπάρχουσας φορολογίας που θα μπορούσε να κατευθυνθεί αποκλειστικά για αμυντικές δαπάνες, αλλά και άλλους πόρους όπως η ανάπτυξη της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας, με έμφαση στις σύγχρονες τεχνολογίες για στρατιωτικούς και πολιτικούς σκοπούς. Τόνισε, μάλιστα, την ανάγκη κινητοποίησης του απανταχού Ελληνισμού προς τον σκοπό αυτό, εν είδει παλλαϊκής άμυνας, ώστε εκτός από μεγάλους δωρητές, όπως ο Αχαιός εθνικός ευεργέτης Ιάκωβος Τσούνης, να έχουν τη δυνατότητα να συνεισφέρουν οποιοδήποτε ποσό επιθυμούν όλοι οι πολίτες.

Ο Υπουργός στην απάντησή του, αναφέρθηκε διεξοδικά στο υπάρχον θεσμικό πλαίσιο ενίσχυσης της Εθνικής Άμυνας και διαβεβαίωσε πως είναι στις προθέσεις του Υπουργείου η δημιουργία ενός Ταμείου Εθνικής Άμυνας ως ειδικού λογαριασμού.

Κατά την δευτερολογία της η κυρία Αλεξοπούλου στάθηκε στο αναπτυξιακό σκέλος των αμυντικών επενδύσεων οι οποίες πρέπει να αξιοποιηθούν πολύ περισσότερο στην εθνική οικονομία, κάτι που, όπως υποστήριξε, μπορεί να επιτευχθεί και σε συνεργασία με την ερευνητική κοινότητα και τον ιδιωτικό τομέα, κατά τα πρότυπα άλλων προηγμένων κρατών, όπως το Ισραήλ.

Ιδιαίτερη μνεία έκανε, επίσης, στις προοπτικές που ανοίγονται για την Αχαΐα μέσα από το πρόγραμμα ανάπτυξης του Εθνικού Τυφεκίου, το οποίο όπως ανέφερε ο Υπουργός, θα μπορούσε να σημάνει μια νέα μέρα για τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα και βέβαια για το εργοστάσιο του Αιγίου. Ο κ Παναγιωτόπουλος τοποθέτησε ως χρονικό ορίζοντα για την ανάπτυξη και παραγωγή του Εθνικού Τυφεκίου το επόμενο έτος.

«Η έμπρακτη ενθάρρυνση της ανάπτυξης προϊόντων και εφαρμογών τεχνολογίας που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για στρατιωτικούς, όσο και για πολιτικούς σκοπούς, θα δημιουργήσει πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, ενισχύοντας τις ήδη υλοποιούμενες πολιτικές της Κυβέρνησης για στήριξη νεοφυών επιχειρήσεων και αναστροφή του brain drain», ανέφερε μεταξύ άλλων στην ομιλία της η κυρία Αλεξοπούλου.

 

Το πλήρες κείμενο της Ερώτησης

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

Η ερώτηση που σας κατέθεσα αφορά σε ένα αίτημα, το οποίο πολλοί συμπολίτες μας θεωρούν αυτονόητο, δηλαδή στη θεσμοθέτηση και την προώθηση από την Πολιτεία ενός τρόπου άμεσης συμμετοχής του λαού στις δαπάνες για την άμυνα της χώρας, ενός ειδικού Ταμείου Εθνικής Άμυνας. Πέραν δηλαδή της έμμεσης συμμετοχής δια των φόρων που όλοι πληρώνουμε, είναι πολύ σημαντικό να παρέχεται η δυνατότητα, σε όποιον Έλληνα ή φιλέλληνα επιθυμεί, να συνδράμει απ’ ευθείας στις δαπάνες αυτές – εν είδει, παλλαϊκής άμυνας.

Πριν όμως αναφερθώ ειδικότερα στο θέμα μας, θα ήθελα να καταθέσω μερικές σκέψεις ευρύτερης εμβέλειας, οι οποίες θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να ειπωθούν σήμερα.
Προσωπικά, ενδιαφέρομαι ανέκαθεν για τα μεγάλα εθνικά ζητήματα, όπως το δημογραφικό, το μεταναστευτικό και η ασφάλεια της Χώρας.

Ως πολιτικός, θεωρώ ότι τα ζητήματα αυτά πρέπει να μας απασχολούν κατά προτεραιότητα, ακόμα και όταν η καθημερινότητα επιβάλλει άλλες προτεραιότητες, όπως η οικονομία.
Ως πολίτης, ανήκω στη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων οι οποίοι, χωρίς να είμαστε ειδικοί σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής ή άμυνας, αντιλαμβανόμαστε ότι το έθνος μας είναι αρχαιόθεν υποχρεωμένο να κάνει μεγάλες θυσίες για την προστασία του από εξωτερικές επιβουλές. Από κινδύνους, οι οποίοι δυστυχώς υπάρχουν και στις μέρες μας, όπως αποδείχθηκε περίτρανα πριν από έναν χρόνο. Τους ίδιους κινδύνους που προκαλούν συγκρούσεις και αλλαγές συνόρων στην περιοχή μας κάθε αιώνα της καταγεγραμμένης ιστορίας, χιλιάδες χρόνια τώρα.

Κανένας λογικός άνθρωπος δεν επιθυμεί τη σύγκρουση, αλλά υπάρχουν δύο είδη φιλειρηνιστών: όσοι απλώς εύχονται την ειρήνη και εκείνοι που εργάζονται σκληρά για τη διατήρησή της.

Επειδή λοιπόν ο μόνος ρεαλιστικός τρόπος διασφάλισης της ειρήνης είναι η επαρκής αμυντική προετοιμασία, είμαι πραγματικά πολύ υπερήφανη που, ως Μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Συμπολίτευσης, στηρίζω την προσπάθεια την οποία κάνετε για την ανάταξη της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα ήθελα, δε, να σας συγχαρώ ιδιαίτερα επειδή, πέραν του έργου που εμφανώς επιτελείτε, σε όσες συζητήσεις κάνω με ειδικούς σε ζητήματα άμυνας, το συμπέρασμα που κυριαρχεί είναι ότι είστε γνώστης του αντικειμένου και ότι δίνετε λύσεις σε χρόνια ζητήματα.

Βεβαίως, δεν φτάνει μόνο η γνώση, απαιτείται και πολιτική βούληση για να υπάρξουν αποτελέσματα.
Όπως λοιπόν έπραξε η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ουσιαστικά αναγεννώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις την περίοδο 1990-1993, στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη υλοποιούμε από το 2019 ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ενίσχυσης της εθνικής αμυντικής ικανότητας, τόσο στον τομέα του προσωπικού, όσο και στον τομέα των εξοπλισμών. Σε συνδυασμό με την εξαιρετική δουλειά που γίνεται στον χώρο της εξωτερικής πολιτικής, αναδεικνύουμε διεθνώς την Ελλάδα σε κορυφαίο παράγοντα σταθερότητας και ειρήνης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Προφανώς όλη αυτή η προσπάθεια απαιτεί πόρους, οι οποίοι, όπως αναφέρουν ειδικοί, μπορεί να ανέλθουν σε δεκάδες δισεκατομμύρια Ευρώ τα επόμενα 10-20 χρόνια, αν θέλουμε να αποκατασταθεί η αμυντική ισχύς της Χώρας στα επίπεδα προ της οικονομικής κρίσης. Και είναι αυτονόητο χρέος μας, ως Πολιτεία, μαζί με την ευγνωμοσύνη μας, να παρέχουμε τις καλύτερες δυνατές λύσεις σε επίπεδο εξοπλισμών, προς τα παιδιά του ελληνικού λαού, τους άνδρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, όσους θέτουν την ίδια τους τη ζωή στην υπηρεσία της δικής μας ασφάλειας.

Με αυτές τις προσλαμβάνουσες από την κοινωνία και από ειδικούς του χώρου, σας κατέθεσα την ερώτηση περί σύστασης Ταμείου Εθνικής Άμυνας, προτείνοντας τη σταθερή χρηματοδότησή του από πηγές όπως:

  1. Διαρκής οικονομική εκστρατεία για προσέλκυση δωρεών από Έλληνες και φιλέλληνες παγκοσμίως, πιθανώς με έμφαση σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, συμβολικά συνδεδεμένες με τις Ένοπλες Δυνάμεις, όπως οι 25 Μαρτίου, 28 Οκτωβρίου, 15 Αυγούστου, 21 Νοεμβρίου. Δωρεών όχι μόνο μεγάλω,ν όπως αυτές που έχει κάνει ο Αχαιός εθνικός ευεργέτης κ. Ιάκωβος Τσούνης, αλλά οποιουδήποτε ύψους, ενεργοποιώντας τον απανταχού Ελληνισμό.
  2. Αξιοποίηση υπάρχουσας φορολογίας, όπως τμήμα του ΦΠΑ ή των παγίων που καταβάλλουμε όλοι σε συγκεκριμένους οργανισμούς δημοσίου χαρακτήρα.
  3. Έσοδα από τον παραγωγικό τομέα, μέσω της ανάπτυξης εθνικής αμυντικής βιομηχανίας, με έμφαση στις σύγχρονες τεχνολογίες για στρατιωτικούς και πολιτικούς σκοπούς.

Ανήκει, κ. Υπουργέ, στις προτεραιότητές σας η θεσμοθέτηση ειδικού Ταμείου Εθνικής Άμυνας στο προτεινόμενο ή άλλο πλαίσιο λειτουργίας και, αν ναι, με ποια συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα; Ευχαριστώ.

 


Θα ήθελα να αφιερώσω τη δευτερολογία μου στο αναπτυξιακό σκέλος των αμυντικών επενδύσεων, οι οποίες, όπως προανέφερα, μπορούν να συνεισφέρουν και στην ενίσχυση του Ταμείου Εθνικής Άμυνας που συζητάμε σήμερα.

Θεωρώ λοιπόν ότι είναι καιρός οι μεγάλες αμυντικές επενδύσεις που είναι διαχρονικά υποχρεωμένη να πραγματοποιεί η Ελλάδα, να αξιοποιηθούν πολύ περισσότερο στην εθνική οικονομία. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί σε συνεργασία με την ερευνητική κοινότητα και με τον ιδιωτικό τομέα, κατά τα πρότυπα άλλων προηγμένων κρατών, όπως για παράδειγμα του Ισραήλ, το μοντέλο των οποίων μπορούμε να μιμηθούμε, προσαρμοσμένο φυσικά στα δικά μας δεδομένα.

Προς τον σκοπό αυτό χρειαζόμαστε πολιτικές ανώτερες των λεγόμενων Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων, η συμμετοχή των οποίων στην παραγωγή εθνικού πλούτου υπήρξε, κατά το παρελθόν, ελάχιστη.

Ίσως λοιπόν ενδείκνυται η σύσταση ειδικών θεσμών για την ανάπτυξη της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας, με στοχευμένο προσανατολισμό σε σύγχρονες τεχνολογίες αιχμής. Για παράδειγμα, η δημιουργία θέσης μόνιμου Γενικού Γραμματέα Αμυντικής βιομηχανίας, και εξειδικευμένο Επιστημονικού Συμβουλίου.

Στον σχεδιασμό αυτό πρέπει να ενταχθεί και το ήδη αποφασισθέν βιομηχανικό έργο μικρής ή μεγάλης κλίμακας, όπως η παραγωγή του νέου εθνικού τυφεκίου που αποφασίσαμε πρόσφατα να ανατεθεί στο εργοστάσιο Αιγίου της εταιρείας «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα».

Γενικότερα, η έμπρακτη ενθάρρυνση της ανάπτυξης προϊόντων και εφαρμογών τεχνολογίας που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για στρατιωτικούς, όσο και για πολιτικούς σκοπούς, θα δημιουργήσει πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, ενισχύοντας τις ήδη υλοποιούμενες πολιτικές της Κυβέρνησης για αναστροφή του brain drain.

Μπορεί επίσης να συνεισφέρει καταλυτικά στην εξοικονόμηση πόρων, στην προσέλκυση επενδύσεων και στην ανάδειξη της Ελλάδας σε διεθνές κέντρο παραγωγής καινοτομίας. Κάτι το οποίο θα έπρεπε να είχαμε επιτύχει ως Χώρα εδώ και δεκαετίες, δεδομένης της ποιότητας του ανθρώπινου δυναμικού και της έφεσης που μας διακρίνει ως λαό, στην απορρόφηση και την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών.

Θα ήθελα λοιπόν, κλείνοντας, να σας ρωτήσω αν υπάρχουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ή πολιτικές που σκοπεύετε να υλοποιήσετε στο εγγύς μέλλον προς την κατεύθυνση, πέραν των μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων όπως η αναβάθμιση των F-16 ή οι νέες φρεγάτες, ή και παράλληλα με τα προγράμματα αυτά. Το λέω, επειδή μας ενδιαφέρει η μέγιστη δυνατή διάχυση των κεφαλαίων στην οικονομία, σε μικρότερα έργα όπως ελληνικής κατασκευής drones ή λογισμικό, φτάνοντας ακόμα και σε επίπεδο startup, νεοφυών επιχειρήσεων.

Σχεδιάζετε κάποιες πρωτοβουλίες σε αυτόν τον τομέα και, αν ναι, με ποια χρονοδιαγράμματα;